Publikacja o zróżnicowaniu genetycznym w obrębie roślinożernych roztoczy z rodzaju Abacarus

W Experimental and Applied Acarology ukazał się nasz artykuł dotyczący zróżnicowania genetycznego w obrębie kompleksu gatunków roślinożernych roztoczy należących do rodzaju Abacarus. Wyniki analiz molekularnych wykazały, że w obrębie tego kompleksu występować może co najmniej kilka nowych gatunków czekających na formalny opis. W publikacji został opisany jeden z nich: Abacarus plumiger zasiedlający stokłosę bezostną.

Więcej informacji: Laska A., Majer A., Szydło W., Karpicka-Ignatowska K., Hornyák M., Labrzycka A., Skoracka A. 2018. Cryptic diversity within grass-associated Abacarus species complex (Acariformes: Eriophyidae), with the description of a new species, Abacarus plumiger n. sp. Experimental and Applied Acarology, 1-28. doi.org/10.1007/s10493-018-0291-6

Zmienność genetyczna i ewolucja specjalizacji żywicielskiej u inwazyjnego roztocza

W BMC Evolutionary Biology ukazał się nasz artykuł na temat struktury genetycznej w obrębie kompleksu gatunków roślinożernego roztocza Aceria tosichella.

Roztocze należące do kompleksu Aceria tosichella (grupy blisko spokrewnionych gatunków kryptycznych; ang. wheat curl mite – WCM) zasiedlają trawy i stanowią jedno z największych zagrożeń dla upraw pszenicy na świecie. Wykazaliśmy nieodkryte dotąd, ogromne zróżnicowanie genetyczne w obrębie WCM. Okazało się, że dywergencja poszczególnych linii genetycznych nie jest związana z ekspansją człowieka i rozwojem rolnictwa, lecz nastąpiła najprawdopodobniej w środkowym Miocenie, kiedy to miała miejsce radiacja traw C4. Pokazaliśmy również, że poszerzanie zakresów żywicieli przez niektóre linie genetyczne nastąpiło w Pliocenie, czyli w okresie globalnej ekspansji traw. Struktura genetyczna i historia ewolucyjna kompleksu gatunków WCM wskazują na ogromny potencjał kolonizacyjny tej grupy.

Badania zostały wykonane we współpracy z naukowcami z Portugalii (University of Lisbon) i Australii (University of Deakin).

Więcej informacji:

Skoracka A., Lopes L. F., Alves M. J., Miller A., Lewandowski M., Szydło W., Majer A., Różańska E. i Kuczyński L. 2018. Genetics of lineage diversification and the evolution of host usage in the economically important wheat curl mite, Aceria tosichella Keifer, 1969. BMC Evolutionary Biology 18: 122, doi.org/10.1186/s12862-018-1234-x

Nowe publikacje o roztoczach przenoszących wirusy roślinne

W Molecular Plant Pathology i Frontiers in Plant Science ukazały się artykuły przeglądowe stanowiące uaktualnienie wiedzy na temat relacji pomiędzy roztoczem Aceria tosichella, jego głównym żywicielem jakim jest pszenica oraz wirusami zbóż jakie ten roztocz przenosi.

Roztocz Aceria tosichella (ang. wheat curl mite, WCM) w interakcji z wirusem WSMV jest przyczyną olbrzymich strat w uprawach zbóż na całym świecie. Metody jego kontroli są wysoce nieefektywne, w dużej mierze z powodu złożonej struktury genetycznej roztocza. W publikacjach przedstawione są wyniki najnowszych badań dotyczących ekologii roztocza WCM i epidemiologii wirusa WSMV oraz zaproponowane są nowatorskie metody molekularne (analiza transkryptomów, epigenetyka, sekwencjonowanie całych genomów), które pomogą wyjaśnić mechanizmy interakcji między roślinami, roztoczami i wirusami.

Publikacje zostały przygotowane we współpracy z naukowcami z USA (University of Nebraska-Linclon, United States Department of Agriculture) i Czech (Crop Research Institute).

Więcej informacji:

Skoracka A., Rector B. G., Hein G., L. 2018. The interface between wheat and the wheat curl mite, Aceria tosichella, the primary vector of globally important viral diseases. Frontiers in Plant Science 9 (1098), 1-8; DOI: 10.3389/fpls.2018.01098

Singh K., Wegulo S. N., Skoracka A., Kundu J. K. Wheat streak mosaic virus: a century-old virus with rising importance worldwide. Molecular Plant Pathology 19(9): 2193-2206; DOI: 10.1111/mpp.12683

Dywergencja u słowików

W najnowszym numerze Journal of Evolutionary Biology ukazał się nasz artykuł na temat dywergencji u dwóch współwystępujących gatunków słowików: rdzawego (Luscinia megarhynchos) i szarego (Luscinia luscinia).

Zdjęcie: Cezary Korkosz

Zgodnie z wynikami naszych wcześniejszych badań (https://doi.org/10.1111/1365-2656.12808) okazało się, że oba gatunki różnią się wybiórczością środowiskową również w skali lokalnej. Różnice te były jednak widoczne wyłącznie w allotopii, ale nie w syntopii. Co więcej, w allotopii stwierdziliśmy istotnie większą dywergencję morfologii dzioba. Wyniki te wskazują na potencjalny mechanizm tłumaczący takie wzorce: konkurencja międzygatunkowa w sympatrii powoduje dywergencję nisz, a wynikające z tego różnice w bazie pokarmowej sprzyjają ewolucji dywergencji morfologicznej dzioba.

Badania zostały wykonane we współpracy z naukowcami z Uniwersytetu Karola w Pradze.

Więcej informacji:

Sottas C. , Reif J. , Kuczyński L. and Reifová R. 2018. Interspecific competition promotes habitat and morphological divergence in a secondary contact zone between two hybridizing songbirds. Journal of Evolutionary Biology, 31: 914-923, DOI: 10.1111/jeb.13275

W jaki sposób ptaki unikają konkurencji?

Nasz najnowszy artykuł opublikowany w Journal of Animal Ecology pokazuje mechanizmy unikania konkurencji u dwóch bliźniaczych gatunków słowików.

Zdjęcie: Cezary Korkosz

Korzystając z możliwości, jakie daje analiza danych gromadzonych dzięki realizacji Monitoringu Pospolitych Ptaków Lęgowych (MPPL) zbadaliśmy preferencje siedliskowe słowika rdzawego (Luscinia megarhynchos) i słowika szarego (Luscinia luscinia) w obszarach syntopii, allotopii i allopatrii. Wyniki badań wskazują, że konkurencja międzygatunkowa odcisnęła wyraźne piętno na wzorcach wykorzystania siedliska przez słowiki. Podczas gdy na terenach występowania allopatrycznego oba gatunki preferują te same siedliska, preferencje stają się różne w miejscach allotopowych w obrębie sympatrii: liczebność słowika rdzawego była wyższa na suchych i ciepłych stanowiskach z niskim udziałem pastwisk, a liczebność słowika szarego wykazywała dokładnie odwrotne wzorce. Wydaje się, że oba gatunki unikając współzawodnictwa „uciekają” do miejsc allotopowych, czyli środowisk unikanych przez konkurenta. Wyniki te są o tyle ważne, że pokazują, jak lokalne interakcje biotyczne mogą kształtować wzorce makroekologiczne. Okazuje się, że preferencje siedliskowe są zmienne i zależą od kontekstu kreowanego przez interakcje biotyczne.

Badania zostały wykonane we współpracy z naukowcami z Uniwersytetu Karola w Pradze. Dane zostały zebrane w ramach programu MPPL, dzięki pracy i zaangażowaniu wykwalifikowanych wolontariuszy.

Więcej informacji:

https://doi.org/10.1111/1365-2656.12808

https://journalofanimalecology.wordpress.com/2018/03/21/how-do-birds-avoid-their-sibling-species-competitors/

https://otop.org.pl/2018/03/22/mechanizmy-unikania-konkurencji-u-blisko-spokrewnionych-gatunkow-mppl/

Publikacja o sezonowych zmianach morfologii u roślinożernych roztoczy

Artykuł o sezonowych zmianach morfologii u roślinożernych roztoczy, którego autorami są Alicja Laska, Lechosław Kuczyński oraz Anna Skoracka z PEP oraz Brian G. Rector z GBRR, USDA-ARS, ukazał się w najnowszym numerze Experimental And Applied Acarology.

Artykuł dostępny jest online na stronie: https://link.springer.com/article/10.1007/s10493-017-0159-1

 

,

Nasz artykuł w specjalnym numerze „Nordic Society EOU2017 Collection”

Nasz artykuł na temat wykorzystywania informacji socjalnej u świstunki leśnej znalazł się w specjalnym, wirtualnym numerze „Nordic Society EOU2017 Collection”, opublikowanym z okazji zbliżającej się konferencji Europejskiej Unii Ornitologicznej!

## LK

Nowa praca o mechanizmach powstawania lat nasiennych u dębów i buka

Artykuł opisujący mechanizmy powstawania lat nasiennych u dębów i buka jest już dostępny online! Praca ukazała się w czasopiśmie Ecology, a jej współautorem jest Jakub Szymkowiak z naszej Pracowni!

Zapraszamy do lektury! Praca jest dostępna tutaj oraz na ResearchGate. Więcej informacji na temat badań można również przeczytać na stronie Jakuba Szymkowiaka.

 

## JSz

Nowa praca o zachowaniach roślinożernych roztoczy w obecności czynników dyspersyjnych

Nasz najnowszy artykuł opublikowany w prestiżowym czasopiśmie Scientific Reports ukazał się właśnie online!

Wykazaliśmy w nim, że głównym czynnikiem ekologicznym wpływającym na skłonność do dyspersji u dwóch gatunków szpecieli żyjących na zbożach (Aceria tosichella, wheat curl mite, WCM oraz Abacarus hystrix, cereal rust mite, CRM) jest wiatr. Wskazuje to na możliwość rozprzestrzeniania się tych roztoczy na duże odległości i kolonizowania nowych terenów w szybkim tempie. Niewielka proporcja osobników WCM przyjmujących pozycję dyspersyjną świadczy o tym, że w populacji tylko niektóre z nich są przystosowane do dyspersji, a większość to formy osiadłe.  WCM wykazywał dużo wyższą aktywność w porównaniu z CRM, co może być związane z jego olbrzymim potencjałem inwazyjnym.

Artykuł jest efektem naszej współpracy z Wydziałem Nauk Biologicznych Uniwersytetu w Albercie (Kanada) oraz Katedrą Entomologii Stosowanej SGGW w Warszawie.

Pierwszym autorem publikacji jest Agnieszka Kiedrowicz, a praca wchodzi w skład jej pracy doktorskiej. Gratulujemy!

Artykuł można przeczytać tutaj:  https://www.nature.com/articles/s41598-017-04372-7

## LK

Nowa praca o roli międzygatunkowej informacji socjalnej w wybiórczości środowiskowej świstunek

Artykuł opisujący w jaki sposób świstunki leśne (Phylloscopus sibilatrix) wykorzystują międzygatunkową informację socjalną przy podejmowaniu decyzji o osiedleniu jest już dostępny online! Praca ukazała się w czasopiśmie Behavioral Ecology, a jej autorami są Jakub Szymkowiak (PEP), Robert L. Thomson (FitzPatrick Institute of African Ornithology, University of Cape Town, RPA & Department of Biology, University of Turku, Finlandia) oraz Lechosław Kuczyński (PEP).

W pracy wykazano, że korzystanie z międzygatunkowych wskazówek socjalnych w postaci tzw. strategii „międzygatunkowego przyciągania” (ang. heterospecific attraction) może obejmować interakcje nie tylko między gatunkami osiadłymi i migrującymi, ale również między migrantami różniącymi się fenologią przylotu na tereny lęgowe. Wynik ten sugeruje, że „międzygatunkowe przyciąganie” może zachodzić w dużo szerszym kontekście, niż dotychczas przypuszczano.

Ponadto, wykazaliśmy, że wykorzystywanie międzygatunkowej informacji socjalnej przy wyborze miejsc lęgowych może mieć charakter zarówno interakcji pozytywnej („międzygatunkowe przyciąganie), jak i negatywnej („międzygatunkowe unikanie”, ang. heterospecific avoidance), w zależności od gatunku będącego wskazówką socjalną.

Zapraszamy do lektury! Praca jest dostępna pod adresem: https://doi.org/10.1093/beheco/arx029

 

Świstunka leśna. Autor: Steve Garvie (CC BY-SA 2.0)

##JSz